كتاب جداگانه‌اى مىباشد . « 1 » ما پس از نوشتن اين قسمت ، به مقاله محققانه « 2 » يكى از دوستان دانشمند خود برخورديم كه موضوع بحث ما را به صورت دل‌پذيرى تعقيب نموده بود ، و ما قسمت زير را از آن مقاله ( با تلخيص و تصرف ) نقل مىنماييم : اسلام واقعى آن است كه هنگامى انسان بر سر دو راهى اختلاف ميان « مذهب » و « خواسته‌هاى درونى » قرار گرفت ، دستور مذهبى را ترجيح دهد ؛ زيرا تسليم در غير اين صورت ، يعنى انطباق مذهب با تمايلات درونى ، نشانهء اسلام واقعى نيست . مثلا محبت و علاقه فردى به ديگرى ، زمانى مسلم و ثابت مىشود كه هنگام بروز اختلاف ميان وى و كسى كه مورد علاقه اوست ، نظر دوست را ترجيح دهد و اگر در اين مورد نظر خود را مقدم بدارد ، معلوم مىشود كه موافقت با او در موارد ديگر به منظور علاقه به وى نبوده است ، بلكه از آن جهت بوده كه منافع خود را در خواسته‌هاى دوست تأمين مىديده است و اين حقيقت در آيه زير به خوبى منعكس است : « إِنَّ الَّذِينَ يَكْفُرُونَ بِاللَّهِ وَ رُسُلِهِ وَ يُرِيدُونَ أَنْ يُفَرِّقُوا بَيْنَ اللَّهِ وَ رُسُلِهِ وَ يَقُولُونَ

--> ( 1 ) . علامه عالىقدر ، مجاهد بزرگوار اسلام ، مرحوم سيد شرف الدين عاملى ، قسمت عمده اين نوع مخالفتها را در كتابى به نام « النص و الاجتهاد » گرد آورده است . ( 2 ) . اين مقاله در مجله مكتب اسلام ، در شماره يكم از سال نهم چاپ شده است .